Kæru foreldrar

Takk fyrir að vera vond við mig.

Takk fyrir að henda mér út mamma. Ég lærði að ég þyrfti að taka ábyrgð á eigin lífi. Ég neyddist til að endurskoða lifnaðarhátt minn. Jú, ég var bara 16 ára, en þarna var upphafið að raunverulegu erfiðleikunum. Ég fékk að sjá hvernig framtíðin mín yrði í neyslu. Og engin mamma til að redda málunum þegar ég var búin að snúa öllu á hvolf, heldur bara ég – hvað ætlaði ÉG að gera?

 

Takk fyrir að taka af mér bílinn pabbi. Manneskja sem keyrir undir áhrifum á ekki að eiga bíl. Takk fyrir að hafa vit á því, ekki hafði ég það. Ég lærði að hegðun mín hefur afleiðingar. Sem betur fer á þennan hátt en ekki eftir að hafa orsakað slys.

Takk fyrir að standa við bakið á pabba, Lísa. Takk fyrir að hjálpa honum með erfiðu ákvarðanirnar. Það er ekkert grín að vera stjúpforeldri fíkils. Ég lærði að hegðun mín hefur áhrif á alla í lífi mínu.

Takk fyrir að leyfa mér ekki að komast upp með hvað sem er. Takk fyrir að taka ábyrgð á ykkar eigin velferð og gera það sem var ykkur fyrir bestu. Takk fyrir að sleppa mér lausri og einbeita ykkur að eigin hamingju. Ég á mína og þið eigið ykkar. Ég lærði að ég – og ég ein – ber ábyrgð á eigin hamingju.

 

Takk fyrir að láta mig pissa á prik áður en þið létuð mig fá pening. Kannski hefði ég keypt dauðaskammtinn fyrir peninginn ykkar ef þið hefðuð ekki gert það.

Takk fyrir að treysta mér ekki fyrr en ég hafði sannað mig í marga mánuði. Ef ég hefði fengið traust ykkar eftir hverja meðferð þá væri enn meira á samvisku minni gagnvart ykkur, því oftast nær braut ég það traust. Takk fyrir að verja ykkur fyrir mér.

Takk kæru foreldrar, fyrir að passa upp á foreldra mína í gegnum þessa erfiðu tíma og sparka mér á botninn – þar sem ég gat loksins byrjað að klifra upp.

Og sorrí fíklar sem treysta á meðvirkni fjölskyldu ykkar. It had to be said.